17/12
De donker weken. Tijd voor vertraging, rust, naar binnen keren.
Ik kijk rond me, en zie iedereen rondrennen. Veel studeren want cijfers moeten gehaald worden. Ook op het werkveld moet er nog van alles worden afgerond voor het einde van het jaar. Dan moeten we nog vlug naar de winkel want de feestdagen komen er aan. En de hobby's zijn geen echte hobby's meer. er moet worden gepresteerd. beter, harder, rapper,😫😕😟.
Dan hoor je in het nieuws dat de tiener uitgeblust is. steeds meer burn out. Laten we het steken op sociale media. Ze staan altijd aan daardoor. ????
Hoezo sociale media? zijn wij niet de ouders? Is het niet onze taak om het voorbeeld te geven? Staan wij ook niet altijd aan? verwachten wij dan geen straffe prestatie van de kids/tieners? En wat doen we als ze even om rust vragen. Moet je geen taak maken? vergeet niet te sporten.....
Het zijn de donkerste dagen momenteel. Alles in mijn lijf schreeuwt om rust. Niet pushen, niet presteren, niet nog een taak of nog een sport. Maar rust. Stil zijn. Naar binnen keren.
Elk jaar geef ik hier meer aan toe. Ik zet grenzen. Ook al wordt er verwacht dat ik druk moet zijn. Ik heb nu eenmaal een kapsalon en er wordt verwacht dat iedereen zijn/haar haar wordt gedaan. Of niet? Als ik mijn grens aan geef, voel ik alleen maar respect en begrip.
Waarom kunnen we zacht zijn voor een ander maar niet voor onszelf, of onze tiener? Ik zelf doe een stapje terug. En geef al die signalen aan mijn tiener. Minder is ook goed. Vooral nu in deze tijd.
Reactie plaatsen
Reacties