De misinterpretatie die AI maakte,
en hoe mijn Human Design het rechtzet
Gisteren werd ik getriggerd door AI. en ja, net als iedereen gebruik ik “AI” als een handige tool om mijn teksten te verfijnen. In het begin voelde dat een beetje als oplichterij. Mag dit wel? Is dit oké?
Maar eigenlijk is het niet anders dan een rekenmachine gebruiken bij een moeilijke rekensom. Je kan het zelf, maar de rekenmachine werkt preciezer. Zo schrijf ik mijn teksten, en AI haalt er mijn schrijffouten uit en maakt het net iets scherper. Met taal ligt dat natuurlijk anders dan een rekenmachine, maar goed, genoeg daarover.
Terwijl ik mijn Human Design‑charts aan het verfijnen was en zocht naar manieren om dit zelf te doen zonder te veel op AI te vertrouwen, want AI maakt veel fouten als je niet precies genoeg bent, raakte AI ineens een gevoelige snaar. De tool schreef een tekst over mijn Human Design en gebruikte de woorden:
“Ik heb lang gedacht dat ik te gevoelig was.
Te veel voelend.
Te snel overweldigd.
Te diep nadenkend.
Te veel bezig met wat anderen nodig hadden.”
Man, ik ontplofte bijna. Dit is precies wat tegenwoordig overal geschreven wordt: te gevoelig, te snel, te veel…
Maar wat is dat “te” eigenlijk?
Ik stopte AI meteen.
Ho, wacht even. Ik heb mezelf nooit als te gevoelig gezien of als te veel. Wat schrijf jij hier? Dit ben ik niet. Ik wil het anders.
Ik voel me helemaal niet “te gevoelig”. En telkens als ik zo’n tekst lees van “ik heb lang gedacht dat ik te … was”, komt er een soort boosheid in mij omhoog. Kan het nog zieliger? Zijn er echt mensen die zo over zichzelf denken? Wie zijn dat dan?
Ik kan toch niet te gevoelig zijn? Ja, ik voel veel, dat is altijd zo geweest, maar ik heb dat altijd als mijn kracht gezien.
Nog nooit als iets die “te” was. Het verschil zit ’m hierin: ik voelde en ik beschermde.
Ik voel wanneer iets uit de hand zou lopen. Ik wist altijd al wanneer ik weg moest of even moest dimmen. en dat is altijd een kracht geweest.
Als mensen zichzelf “te gevoelig” noemen, denk ik dat ze hun emoties verkeerd hebben leren gebruiken. Niet hun fout, gewoon verkeerd geconditioneerd. Want gevoelig zijn is een kracht. Dat is het altijd geweest. Het heeft mij uit heel wat ongemakkelijke situaties gered voordat ze konden escaleren. Misschien bedoelen mensen eigenlijk dat ze nooit echt hebben geleerd om met hun gevoelens om te gaan. En dat is iets anders.
Ik hoop dat AI me nooit meer als “te gevoelig” omschrijft, want dan gooi ik hem buiten en mag ik weer iets nieuws uitvinden om mijn spelling en zinsbouw netjes te maken 😅.
Maar goed, ik wil wel even zeggen dat Human Design een prachtige tool is om je eigen systeem beter te begrijpen. En als jij jezelf “te gevoelig” vindt, dan is HD juist een supertool voor jou want je HD zal je tonen dat daar je kracht ligt.
Gisteren raakte AI een snaar, en dit is eruit gekomen.
Reactie plaatsen
Reacties